2007 | ZAZIE

10 listopada 2007

ojejusia, mam blogusia!

no faktycznie. tu wylewam żale, których nie mam wcale. nie odczuwam presji jesiennej depresji.
CZYTAJ
22 października 2007

leeeet theee suuuunshiiiineeeeee! let the sunshine in!

wygląda na to, że społeczeństwo, a przynajmniej ta jego zła i plugawa część, do której mam czelność i przyjemność należeć po wyborach oszalała ze szczęścia. zaczęło się w poniedziałek, od samego rana – wchodzą do redakcji, od progu drąc radośnie ryje. ćwiczą ciosy karate na korytarzu. wespół z dyrekcją niechcący…
CZYTAJ
21 października 2007

wybory

słoik czarnych oliwek słoik suszonych pomidorów człowiek zaznaczony krzyżykiem fun for me. apdejt: nie ma większej przyjemności niż stanąć nad cudzą kartą do głosowania i dyskretnie wskazywać palcem nazwiska ;P komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl
CZYTAJ
15 października 2007

i co? i pożar.

to bardzo powoli się zaczynało. najpierw mnóstwo blasków, zapachów, drobnych świateł. teraz płonie. poważnie. ogień stawia swoje stopy ostrożnie. ja to sobie tańczę.. siedząc przed lustrem, nieruchoma, z zamkniętymi oczami. tańczę to sobie. ja to sobie tańczę. wyjąc bezgłośnie, postępując tuż za ogniem. powoli. powoli. powoli. tańczę to sobie. [m.świetlicki, pogo]…
CZYTAJ
14 października 2007

frajdej najt w fabryce ćciny szugarovej

zaczęło się gorzej niż źle. gdyż albowiem. w godzinach poźnopopołudniowowieczornych siedziałam jeszcze w pracy, zgłębiając naturę mej rozwijającej się depresji, badając ją z pasją – tak jak językiem bada się rosnący gdzieś z tyłu ząb. dobra, koniec metafor – wesoło mi kurva raczej nie było. więc zasadniczo nie ucieszyłam…
CZYTAJ
13 października 2007

droga redakcjo, ratuj.

związałam sobie rączki jak do modlitwy i nadal nie mogę zasnąć. słucham cocorosie i zasadniczo chce mi się płakać. klepię zamówione teksty, a wordowy asystent w kształcie spinacza patrzy na mnie wymownie i wzdycha z politowaniem. komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl
CZYTAJ
12 października 2007

falowanie i spadanie.

rankiem horyzont mi nieco blednie i euforia osiada na okolicznych sprzętach. mogę ją z nich ścierać palcem. nic nie jest już takie oczywiste jak poprzedniego wieczora, nic się we mnie nie błyszczy i nic we mnie nie iskrzy. ale spokojnie, pokręcę korbką, pomacham wajchą i moja emocjonalna drezyna wtoczy się…
CZYTAJ
11 października 2007

blame it on the boogie

chyba sobie wczoraj na parkiecie jakiś nerw poraziłam czy coś, bo mi jakoś tak nóżki skaczą i rączki się bujają – i cholera przestać nijak nie chcą. siedzę nad tłumaczeniem i podskakuję odśrodkowo. tańczę w drodze pomiędzy komputerem a pralką i z powrotem, przeskakując z gracją ponad pleniącym się na…
CZYTAJ
10 października 2007

awers i rewers. you never know.

do domu wróciłam w deszczu i mokrych skarpetkach – jakże mi niewiele trzeba do stanu maksymalnego podkurwienia. oraz jakże mi niewiele trzeba do stanu maksymalnego zachwytu – wrocławski „król roger” trelińskiego na tvp kultura zapiera dech tak samo jak ten warszawski sprzed 7 lat. [roger warszawski] całość psują tylko ciasne…
CZYTAJ
9 października 2007

złota polska rozmokła.

I. siedzi na sofie i wpatrzona w bezkres szarego nieba śpiewa: „jesień… jesień…” na melodię, która jeszcze nie powstała. czyli że się zaczęło. na dobre. komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl
CZYTAJ