było to owej wiosny roku 2010, kiedy to rzeka – wystąpiwszy z brzegów – szła przez miasto rwącym potokiem
Bozia wzdychała ze smutkiem, patrząc jak struchlały ludek targa wory piachu, lecz gorące modlitwy zbywała dyskretnym milczeniem
tymczasem młodzież na tajnych kompletach w jednej z praskich kamienic obmyslała plan ucieczki z tonącego okrętu
dziewczęta piły wino, chichotały po kątach, popalając papierosy i robiąc sobie pamiatkowe fotografie do sztambucha
dwie młode żydówki, naczytawszy się uprzednio młodopolskiej poezji, gotowe były skoczyć w otchłań nocy…
jednak pewien zuchwały młodzian powstrzymał ich romantyczne zapędy, snując opowieści o paryskich kabaretach i spelunkach
początkowe niedowierzanie ustapiło wkrótce miejsca dzikiej fascynacji i rozbuchanemu erotyzmowi młodych adeptek tańca estradowego
jęły więc namawiać cnotliwe koleżanki do chyżego zwarcia szaregów i rychłego opuszczenia nadwiślańskich moczarów
nawet tym najbardziej cnotliwym nie trzeba było dwa razy powtarzać. nastawiły patefon i odtańczyły skocznego oberka wokół stołu
jedna z nich poprosiła nawet o modżajto dla swojej świni. trochęśmy się oburzyły, ale wyzwolenie obyczajów zobowiązuje. świnia modżajto dostała.
jeszcze tylko kilka tęsknych spojrzeń ku nadwiślańskiej osuwającej się skarpie…
pamiatkowa fotografia Racheli i Sarci na tle księżyca w pełni…
i au revoir!
Autor: Olga Gromek (Zazie)
Tekst autorski opublikowany na zazie.com.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dodaj komentarz