majowy urodzaj nośników chlorofilu skłania nas do wesołego przetwórstwa owocowo-warzywnego.
tylko że my, dzieci z tarchomę, jesteśmy proste ludzie, miłośniki pastewnego buraka i czerstwego ziemniaka.
na tarchomę szparagi dowozi się na specjalne zamówienie. bo wiadomo, szparag to warzywo rozpustne, podejrzane i zepsute.
wodorosty jarzyn, niby zabite głowonogi i meduzy – surowy materiał obiadu o smaku jeszcze nie uformowanym i jałowym,
wegetatywne i telluryczne ingrediencje obiadu o zapachu dzikim i polnym
schulz, sierpień
zachwyt mój wzmógł się wobec szparagów (…) Zdawało mi się, że w tych niebiańskich odcieniach
demaskują się rozkoszne istoty, które dla zabawy przedzierzgnęły się w jarzyny,
ale poprzez kostium swego jadalnego i jędrnego ciała (…) objawiają swoją szacowną esencję.
Poznawałem ją jeszcze, kiedy przez całą noc po owym obiedzie
zabawiały się w swoich psotach – poetycznych i grubych niby feeria Szekspira…”
proust, w poszukiwaniu straconego czasu
jest grubo. sałata, oliwki, suszone pomidory, orzeszki pinii. wilgotne, lepkie i śliskie. soczyste i zboczone. weź je do buzi. karma.
zazie, blog
komentarze ze starego bloga zazie-dans-le-metro.blog.pl
Autor: Olga Gromek (Zazie)
Tekst autorski opublikowany na zazie.com.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Dodaj komentarz