Oto 25 prawd absolutnych, które wynosisz z kina: 1. Ogromne nowojorskie apartamenty są dostępne dla każdego przeciętnego mieszkańca, wszystko jedno czy jest bezrobotny, czy nie. 2. Przynajmniej jedno dziecko z każdej pary bliźniaków jest diabłem wcielonym. 3. Jeśli musisz rozbroić bombę i zastanawiasz się, który kabel przeciąć, nie martw się,…

CZYTAJ

jeśli ktoś miałby jeszcze jakieś wątpliwości, czy wystarczająco głeboko angażuję się w moją nową pracę, powiem tyle – przez cała noc śniła mi się moja szefowa na tle wszystkich palących problemów tego świata z globalnym ociepleniem włącznie. obudziłam się zlana potem. po chwili zadzwonił telefon i sen stał się jawą.

CZYTAJ

porywcza i w gorącej wodze kąpana. jak się rozpędzi, to nie potrafi wyhamować. ostro bierze zakręty, ścinając krzaki i grzybiarzy na poboczach.

CZYTAJ

po raz kolejny okazało się, że potrafię być człowiekiem do zadań specjalnych (nawet zerwana rankiem z pościeli, rozczochrana i ziewająca). jeśli niebo wali się wam na głowę – zadzwońcie – a przyjadę podeprzeć je własnym nosem.

CZYTAJ

potrzebuję uwagi i zaangażowania na codzień. pokornie uczę się tej codziennej gotowości i tego samego zaczynam oczekiwać od innych. nie ma „od święta”. jest tylko codzienność. i już jest „jutro”.

CZYTAJ

dziś w nocy śniło mi się bezpieczne schronienie. wymarzonyw dzieciństwie domek na drzewie, którego nigdy nie miałam, bo jako „dziecko po wstrząsie mózgu” nie miałam nawet wrotek, żeby nie narażać już nadwyrężonej głowy. no więc domek na drzewie. po cieniutkiej drabinie ze skręconych korzeni, lian i leśnego chrustu wspinam się…

CZYTAJ

Czy ja zawsze muszę tryskać energią, mieć sto pomysłów na minutę i trajkotać trzy-po-trzy? Nie sądzę. Na ten weekend zrobiłam sobie wolne od „pozytywnego nastawienia do całego świata”. Nie odbieram telefonów, nie odpisuję na smsy, nie gotuję bigosu z brokułów, ani nawet nie śpiewam pod nosem mojego ostatniego powerplaya dla…

CZYTAJ

najtrudniej jest zacząć tydzień. pogodzić się z myślą, że „tak to będzie wyglądało” i wbić sobie do głowy przekonanie, że „dam radę”. i pamiętać, że to wszystko wygląda tak strasznie tylko z tej mojej, domowo-ciepłej perspektywy, bo kiedy w to wejdę, kiedy zacznę nadawać w określonej częstotliwości, przestanę czuć jakikolwiek…

CZYTAJ

jestem w rzymie, albo jakimś innym antycznym mieście. stoję na rozległym wzgórzu wyłożonym kostką brukową i zamkniętym z każdej strony jakąś wielce historyczną budowlą. sądząc po kolorze nieba, jest jakaś czwarta lub piąta po południu. mam na sobie zwiewną sukienkę, jedwab czy inną szlachetną materię w żywym ubarwieniu. chcę zwiedzić…

CZYTAJ