Jedna z pruszkowskich legend głosi, że Miś Miszur był tak niebezpieczną bestią, że Matka Zazie i Tata Marcin – w trosce o swoje bezpieczeństwo – zdecydowali się pozbawić Misia części ząbków!   Misiowi ukradziono z japki aż 14 zompkuff, ale nasz Pies Bohater nie pozwolił, by braki w uzębieniu…

CZYTAJ

  Musicie wiedzieć, że Kumok jako mała szczeniaczka była super kontaktowa, odważna, wesoła i przyjazna wobec wszystkich, Ale najbardziej na świecie kochała duże psy, gdyż sama uważała się za dużego psa. Takiego wiecie, ponad 30 kg, z mordą wielkości wiadra. Kochała mieć psich kumpli i kumpelki – a gdzie tylko…

CZYTAJ

  Ja nie wiem, ale te współczesne mopsie szczeniaczki są jakimiś high-need babies, no są po prostu nieodkładalne! Jak Kumusiowi w szczenięctwie tłumaczyłam: Siedź, zostań, mama zaraz wróci! – to nie było najmniejszego problemu, pełna kumacja, dzielny szczeniak, ogarnięty mały pies, zero leku separacyjnego. A ten Czuczełkowy kadłubek wpada w…

CZYTAJ

  Ostatnio pisałam Wam, że nie jest łatwo być Misiem Miszurem, a jakie jest życie z Małym Czuczu – każdy widzi: Staramy się, aby obecność malucha jak najmniej „zaburzała” codzienną – wypracowaną przez lata – emerycką rutynę Misia Miszura.     Z drugiej jednak strony nie chcę całkowicie izolować Misia…

CZYTAJ

  home (office), sweet home (office)! no i tak to można pracować! po porannym spacerze, karmieniu i tarmoszeniu, Czuczu szalało sobie do woli po mieszkaniu, tańcując ze wszystkim, z czym się tylko dało (albo i nie dało), za to w porze lunchu – kiedy poważni ludzie wychodzą z biur celem…

CZYTAJ

  No i stało się! Po okresie home-office, przyznanym na opiekę nad mopsim niemowlęciem, zostałam powołana do stawienia się w miejscu pracy celem intensywnej organizacji nadchodzącego Summitu. Ale ponieważ nie jestem sadystką, która skazałaby Misia Miszura na pastwę losu oraz zakusów miłosno-bokserskich Czuczła, zostało ustalone, że do biura będę przychodzić…

CZYTAJ

  Drodzy Państwo, nie, to nie są ślady mopsiej kupy. To rozmoczona karma szczeniaczkowa, pracowicie wsmarowana i wdeptana w posłanko, ręcznik i zabaweczki: i pośród tego całego syfu tańcuje mój Mały Demon Niegrzeczności – moja maleńka mopsia szczeniaczka, którą chwilowo byliśmy zmuszeni zamknąć w więzieniu, bo nie dawała spokoju Misiowi…

CZYTAJ

  Nie ma co się oszukiwać, ja po prostu zwariowałam na punkcie tego mopsiego duperelka! Zachwycam się nią, gdy je, śpi, sra, awanturuje się, pajacuje, sieje chaos i spustoszenie. W wykonaniu Małego Czuczu wszystko jest piękne, słodkie, dobre i kochane. Nic na to nie poradzę :)        …

CZYTAJ

  Dopiero co Małe Czuczu zadebiutowało na parkowych trawnikach, a Starzy już postanowili iść na całość i zabrać kurdupelka do lokalu gastronomicznego! – Skandal! – piekli się Miś Miszur, zaniepokojony wpływem obecności purchlaka-kaszojada na swój wizerunek. Wiadomo przecież, że Pies Bohater, znany w całej okolicy jako Psi Geniusz, nie jest…

CZYTAJ

Po kilku tygodniach karencji poszczepiennej i ciekawskiego wyglądania przez balkon… mały szczeniaczek jest gotowy na swój pierwszy prawdziwy spacer!   Nie do wiary, ale oto nadszedł ten wspaniały dzień, doczekaliśmy tej wiekopomnej chwili, kiedy Małe Czuczu – mistrz srania po kątach i podsikiwania kołder – zostało przyodziane w uprząż dla…

CZYTAJ

  To jest tak mądry, dobry i kochany piesek… To jest tak trudny piesek, tak wyjątkowy, tak nieneurotypowy, tak skomplikowany. I jedyny w swoim rodzaju ♥   Patrzę na tę moją zażywną starowinkę, 12-letnią mopsią dzidzię… aspołeczną aparatkę i kosmitkę w spektrum autyzmu,   która mknie ku mnie na ślepo,…

CZYTAJ

  Patrzcie, jaki to jest rezolutny szczeniaczek: jak pięknie zrobiony, kształtny i doskonale ulepiony Mięsny Jeż!   tylko czemu ta zębata paszcza ciągle taka rozwarta i gryząca? wije się to-to jak robal, jojczy, kąsa, miauczy…   a potem siada sobie jak wzorowy przedszkolak i słucha kolejnej tyrady Matki Zazie że…

CZYTAJ